Untitled

                มือใหญ่นั้นลูบไล้ไปทั่วเรือนร่าง ก่อนจะก้มลงไปสัมผัสกับยอดอกทั้งสองอย่างแผ่วเบา จนมันชูชันขึ้นอวดแก่สายตาของคนตรงหน้า ภาคินปลดเข็มขัดกางเกงของเรืองฤทธิ์ออก ก่อนจะรูดมันออกไปอย่างง่ายดายด้วยความร่วมมือของเจ้าของ ก่อนที่จะหันมาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองด้วยเช่นกัน

                ส่วนที่อ่อนไหวของเรืองฤทธิ์แข็งเกร็งด้วยอารมณ์ที่ถูกปรนเปรอ ภาคินเอื้อมมือลงไปสัมผัสอย่างแผ่วเบา ด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอ ริมฝีปากก็ทำหน้าที่สำรวจไปทั่วร่างกาย

                “อะ อืมม อื้อ” เสียงครวญครางของคนใต้ร่างก็ส่งออกมาเป็นระยะ ๆ เป็นการเร่งเร้าอารมณ์ของผู้กระทำโดยแท้

                พักเดียวเท่านั้น ร่างเล็กก็กระตุกเกร็ง หลั่งความสุขออกมาจนหมดสิ้น ก่อนจะนอนแผ่หลาหมดแรง แต่ภาคินไม่ยอมให้เรืองฤทธิ์หลับได้ง่าย ๆ ชายหนุ่มเคลื่อนตัวเข้าสู่ระหว่างขาเรียวเล็กนั้น ค่อย ๆ ใช้เข่าดันขาทั้งสองให้แยกออกจากกัน

                “พร้อมรึยังครับ”

ภาคินกระซิบถามเรืองฤทธิ์ แต่เรืองฤทธิ์ไม่ตอบ ได้แต่หลับตาพยักหน้าอย่างแผ่วเบา เมื่อเห็นดังนั้น ภาคินก็เลื่อนปลายนิ้วไปยังช่องทางรักแสนหวาน ค่อย ๆ สอดปลายนิ้วเข้าไปสำรวจ ช่องทางคับแคบตอดรัดนิ้วมือของเขาจนแน่น

ภาคินเริ่มขยับนิ้วเข้าออกหมุนคว้างจนร่างเล็กนิ่วหน้าเชิดรั้งขึ้น ภาคินก็เพิ่มจำนวนนิ้วขึ้นเป็นสองนิ้วสามนิ้ว เมื่อสะโพกสอบเริ่มส่ายตามมือ ภาคินก็ดึงมือออก ชายหนุ่มขยับเอวกดแก่นกายเข้าไปในช่องทางคับแคบแต่ยังเข้าไปไม่พ้นส่วนหัว  ร่างข้างใต้ก็เกร็งแน่นจนมันต้องใช้มือหนาฟอนเฟ้นไปทั่วผิวละเอียด ไล่เรื่อยมาถึงท่อนเนื้อขาวที่เบียดเสียดอยู่กับหน้าท้องของเขา

ชายหนุ่มขยับมือรูดรั้ง ก่อนจะก้มลงครอบครองเม็ดทับทิมสีชมพูเปล่งปลั่งด้วยริมฝีปากดูดดึงเลียไล้จนร่างข้างใต้ต้องบิดกายหนีด้วยความเสียวซ่าน

ภาคินดึงแก่นกายที่เข้าไปได้แค่ส่วนหัวออก จับขาเรียวแยกออกกว้างแล้วค่อยๆ กดเข้าไปใหม่จนเกือบครึ่ง ก่อนจะดึงออกแล้วกดเข้าไปอีกครั้งจนมิด พร้อมกับร่างขาวที่กระตุกเกร็งเพราะสุขสมไปจากการปรนเปรอด้านหน้า

รอให้ร่างขาวได้พักหายใจเพียงครู่เดียว ภาคินก็เริ่มทนไม่ไหวเพราะช่องทางภายในบีบรัดจนมันปวดหนึบ ชายหนุ่มขยับเข้าออกช้าๆ สองสามที ก่อนจะกระแทกเข้าไปซ้ำๆ ตรงจุดอ่อนไหวของเรืองฤทธิ์ จนร่างขาวบิดตัวจิกไหล่เขาแน่น

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพั่บๆ เตียงใหญ่สั่นสะเทือนไปทั้งหลัง ภาคินรู้สึกสมองขาวโพลนไปหมด ไม่ทันยั้งตัวเองจนเผลอฉีดน้ำขาวขุ่นใส่เข้าไปภายในร่างขาวที่กำลังนอนหอบหายใจเพราะปลดปล่อยไปก่อนหน้าแล้ว….

กลับไปคอมเม้นท์ให้ด้วยนะจ๊ะ^^

http://writer.dek-d.com/ritznaruk/writer/view.php?id=747721

                “อะ อือ อืม” ร่างเล็กตอบรับรสจูบของชายหนุ่มอย่างดูดดื่ม ให้สมกับที่คิดถึงความรู้สึกนี้มานานแสนนาน ลำแขนระหงโอบรอบคอชายหนุ่มเอาไว้ ราวกับไม่อยากจะให้เขาผละหนีไปไหน

                “พี่ ถอด นะ” ร่างสูงเอ่ยบอกเป็นเชิงขออนุญาต แต่ก็หาได้สนใจคำอนุญาตไม่ เสื้อผ้าของทั้งสองจึงหลุดปลิวออกจากร่างที่กอดก่ายกันอยู่ไปอย่างง่ายดาย

                “อ๊ะ อ่า อา…” ร่างเล็กรู้สึกเกร็งเสียว เมื่อร่างสูงลงปลายลิ้นหยอกล้อกับยอดอกอิ่มคู่นั้น ภาคิณโลมเลียและขมเม้ม บางครั้งก็กัดเบา ๆ ร่างเล็กในตอนนี้ เต็มไปด้วยรอยจ้ำแดง ๆ เต็มไปหมด

พักหนึ่งภาคิณก็โอบ อุ้มเอาร่างเล็กไปวางไว้บนเตียงนอนหนานุ่มสีขาวสะอาด เขาใช้ปากครอบคลุมส่วนที่อ่อนไหวของเรืองฤทธิ์เอาไว้เต็มกระพุ้งแก้ม ก่อนจะค่อย ๆ รูดขึ้นรูดลงอย่างพึงใจ ร่างเล็กเกร็งสะโพกกลม แอ่นขึ้นรับกับการกระทำนั้นอย่างน่าละอาย แต่นาทีนี้เขาไม่สนใจสิ่งใดแล้ว รู้แต่เพียงว่าอยากจะให้ภาคิณปลดปล่อยเขาจากพันธนาการแห่งรักนี้เหลือเกิน

“ริท ทำให้พี่บ้างนะครับ” ภาคิณก้มลงมากระซิบบอก ร่างเล็กค่อยลุกขึ้นมา และแทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างร่างของภาคิณ ก่อนจะค่อย ๆ ส่งเรียวลิ้นระรัวโลมเข้าใส่แก่นกายทะมึนอย่างแสนรัก

“ริท อา ดีจังเลย ริท” ร่างสูงร้องครวญครางมิหยุดหย่อน เขากระคองใบหน้าของคนตัวเล็กเอาไว้ก่อนจะเคลื่อนแก่นกายเข้าออกอย่างรวดเร็ว    

                “พี่ โตโน่ ริท ต้องการ พี่” คนตัวเล็กปรือตาหวาน ถอนปากออกมาส่งเสียงเรียกร้อง เพียงเท่านั้นเอง ภาคิณก็ไม่รอช้า เขาค่อย ๆ แทรกร่างแกร่งเข้าไปภายในร่างเล็ก ขยับเบา ๆ ก่อนจะเร่งเครื่องเต็มสูบเท่าที่แรงที่มีอยู่อย่างเต็มเหนี่ยว

                “อ้า ๆ พี่โตโน่ ริท จะถึง แล้ว อ๊า”

                ร่าง สูงเร่งเครื่องอีกครั้งในรอบสุดท้าย เตียงนอนขย่มไหวไปตามแรงกระแทกกระทั้น ได้ยินเสียงขาเตียงดัง เอี๊ยด อ๊าด ไปตามจังหวะแห่งความสุข

                โครมมมมมมม !!!!!

                ภาคิณสะดุ้งตื่นทันที ร่างสูงลุกขึ้นมานั่งตัวตรงแหน่ว อยู่ข้างเตียงที่พึ่งร่วงลงมาเมื่อครู่

                “นี่เราฝันไปเหรอเนี่ย”

                ชายหนุ่มเอื้อมมือลงไปสำรวจ ภายใต้กางเกงนอน

                “ชิบหายแล้ว แม่งเปียกหมดเลย”

                ชายหนุ่มเกาหัวแกรก ๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

กลับไปเม้นท์ให้ด้วยนะคะ ^^

http://writer.dek-d.com/ritznaruk/writer/view.php?id=710207

                ภาคิณขบกรามแน่น ก่อนจะผลักร่างของเรืองฤทธิ์จนล้มนอนลงกับโซฟาตัวใหญ่ภายในห้องทำงานของเขา ก่อนที่ปากบางจะถูกริมฝีปากหนาบดขยี้อย่างรุนแรง มือใหญ่สัมผัสไปทั่วร่างบางอย่างถือสิทธิ์ มือข้างหนึ่งดึงเสื้อเชิ้ตของคนตัวเล็กขึ้นก่อนจะประทับริมฝีปากลงไปที่ ยอดอกจนมันแข็งขึ้นเป็นไต

                เรืองฤทธิ์เผยอปากขึ้นด้วยความรู้สึกเสียวซ่าน แต่ก็พยายามร้องปรามต่อการกระทำอันป่าเถื่อนนั้น

                “อ๊ะพี่โตโน่ อย่า อย่าทำแบบนี้”

                เรือง ฤทธิ์เริ่มหวาดกลัวน้ำตาคลอ แต่ภาคิณก็ไม่สนใจคำขอร้องนั้น เข็มขัดถูกปลดก่อนที่กางเกงสแล็คสีดำของเรืองฤทธิ์จะถูกรูดลงไปกองกับพื้น มือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่าง ก่อนจะหยุดอยู่ที่ส่วนที่อ่อนไหวของเรืองฤทธิ์ที่ตอนนี้แข็งตัวเต็มที่ พักหนึ่งชั้นในตัวบางก็ถูกรูดตามลงไป เรียวขาเล็กถูกยกขึ้น ชายหนุ่มซุกไซ้เข้าไปที่กลางลำตัวของร่างเล็ก ส่งเรียวลิ้นระรัวโลมเร้าจู่โจมอย่างหนักจนเรืองฤทธิ์เผยอปากขึ้นร้อง ครางออกมาอย่างไม่อาจเก็บกลั้น

                ภาคิณจัดการกับชุดสูทของตัวเอง เขาถอดออกแล้วปลดเข็มขัดรูดซิปลง ความเป็นชายที่กลางร่างพร้อมที่จะเข้าไปในกายของร่างเล็กได้ทุกเมื่อ

                “ฉัน จะทำให้นายรู้ว่า ฉันเป็นเจ้าของชีวิตนายคนเดียวเท่านั้น” ความโมโหทำให้ภาคิณพูดออกไปแบบนั้น โดยลืมไปสนิทว่าตัวเองอยากที่จะแก้ตัวในสิ่งที่เคยได้ทำลงไป แล้วนี้เขาก็ก่อเรื่องขึ้นอีกครั้ง แล้วเรืองฤทธิ์จะให้อภัยเขาได้อย่างไร

                ภา คิณพูดจบก็พลิกร่างบางให้คว่ำหน้าลง ก่อนจะใช้สองมือประคองเองบางเอาไว้และแทรกร่างเข้าไปในร่างบางจนสุด ชายหนุ่มบรรเลงเพลงรักรุนแรง สั่งสอนให้เรืองฤทธิ์ได้รู้ว่า ต้องเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น และไม่มีสิทธิ์มาทำกิริยาอวดดีใส่เขาแบบนี้ พักหนึ่งก็เปลี่ยนจับให้ร่างบางหงายขึ้น เรืองฤทธิ์สะอื้นร้องไห้มองดูร่างของชายหนุ่มเคลื่อนไหวอย่างเร่าร้อนอยู่บน ตัวของเขาอย่างไม่อาจจะทำอะไรได้

                “พี่โตโน่ ริท เจ็บ…”

                เรือง ฤทธิ์หลับตาแน่นน้ำตารินหลั่งด้วยความเจ็บปวดที่ส่วนร่างอย่างรุนแรง ก่อนภาคิณจะครางยาวและเกร็งร่างแกร่งสุดตัว ปลดปล่อยความใคร่ออกไปจนหมดทุกหยาดหยด โชคดีที่ห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียงทำให้ไม่มีใครได้ยินเสียงครางกระเส่าภายใน ห้องเมื่อภาคิณพาเรืองฤทธิ์ไปถึงจุดมุ่งหมายปลายทาง

                เรืองฤทธิ์น้ำตาไหลพราก ในหัวใจเจ็บช้ำกับคำพูดของภาคิณที่มักจะทิ่มแทงหัวใจอยู่เสมอ และนึกโกรธตัวเองที่โอนอ่อนไปกับการกระทำที่แสนป่าเถื่อนของภาคิณอีกครั้ง

อย่าลืมกลับไปเม้นท์ให้ด้วยนะคะ

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=710207&chapter=22

ภาคิณเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ลำคอระหง เขา ซุกไซร้ขบกัดไปทั่วจนเกิดรอยช้ำแดงเต็มไปหมด ก่อนใช้มือข้างหนึ่งค่อย ๆ ถอดเสื้อของเรืองฤทธิ์ออกไปกองที่พื้น คนตัวเล็กนอนนิ่งตัวแข็งเกร็ง ยามที่เขาระดมจูบไปทั่วหน้าอก และแวะดูดดึงที่ยอดอกทั้งสองนั้นเบา ๆ จนมันแข็งขึ้นเป็นไตชูชัน

“อื้อ อืม” เรืองฤทธิ์ผู้ไร้เดียงสาในยามนี้หลงเคลิบเคลิ้มไปกับบทรักที่ภาคิณมอบให้เสียแล้ว

หน้าท้องน้อย ๆ หดเกร็งเมื่อภาคิณไล้ริมฝีปากมาถึง มือข้างหนึ่งของเขาลูบคลำไปที่ส่วนอ่อนไหวนั้นเบา ๆ  ก่อน จะค่อย ๆ ถอดกางเกงตัวนอกและชั้นในบางนั้นออกไปอย่างง่ายดาย เขาใช้ปากครอบคลุมส่วนอ่อนไหวนั้นจนมิดและค่อย ๆ รูดขึ้นรูดลงตามจังหวะ ร่างเล็กสั่นสะท้านหมดแรงต้านทานอีกต่อไป

“อืม อื้อ อือ…” เสียงหวานครางเบา ๆ ของเรืองฤทธิ์ยิ่งทำให้ประสาทของภาคิณแตกกระเจิง เขาลุกขึ้นปลดผ้าขนหนูออก เผยให้เห็นแก่นกายทะมึน เรืองฤทธิ์ผงกหัวขึ้นมองแล้วรู้สึกใจหาย นึกกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ภาคิณสอดกายเข้าไป ระหว่างขาของเรืองฤทธิ์ ค่อย ๆ ใช้เข่าตัวเองดันแยกขาทั้งสองข้างนั้นออกเผยให้เห็นช่องทางรักสีรุ้ง ภาคิณก้มลงไปละเลียดชิมที่ปากทางนั้นจนชุ่มเยิ้มไปหมด ก่อนจะพยายามสอดใส่แก่นกายลงไปในช่องทางรักนั้นแต่ก็รู้สึกได้ถึงความคับ แน่น เรืองฤทธิ์หลับตาปี๋ รู้สึกเจ็บปวดที่ส่วนล่างราวกับร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ

“อื้อ เจ็บ เอามันออกไป ริทเจ็บ” น้ำตาไหลซึมออกจากดวงตาใส มันเป็นน้ำตาแห่งความเจ็บปวด

“อย่าเกร็งนะคนดี ปล่อยตัวตามสบายนะครับ เรากำลังจะมีความสุขด้วยกัน” ภาคิณหยุดขยับก้มลงไปจุมพิตที่หน้าผากของเรืองฤทธิ์เบา ๆ และขบเม้มที่ยอดอกอีกพักหนึ่ง จนเรืองฤทธิ์เริ่มผ่อนคลายและตอบรับกับการกระทำของเขา ภาคิณขยับแก่นกายเข้าออกช้า ๆ และเร่งจังหวะเร็วขึ้น ร่างเล็กสั่นครอนไปตามแรงกระแทกกระทั้น

“อื้อ อืม อือ” คนตัวเล็กร้องครางไม่หยุดหย่อน ทำให้ภาคิณได้ใจยิ่งเพิ่มแรงเคลื่อนไหวเข้าไปอีก

พักหนึ่งร่างเล็กก็ กระตุกเบา ๆ น้ำสีขุ่นข้นพุ่งออกมาเปรอะเปื้อนหน้าท้องจนรู้สึกอุ่น เมื่อรู้ว่าเรืองฤทธิ์ถึงที่หมายแล้ว ภาคิณก็เร่งจังหวะตามไปไม่นานก็สู่ท้องฟ้าสีรุ้งอันสวยงามด้วยกันทั้งสองคน

กลับไปเม้นท์ที่ Dek-D ให้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

http://writer.dek-d.com/ritznaruk/writer/view.php?id=710207